The Master (1992) OCR 23.976 fps runtime 01:32:24
ทำได้ดีมากจ้ะเจน
ยอดเลยเจน
ขอบใจจ้ะ ขอบใจ
- เธอทำแบบนั้นทำไมห๊ะ - ฉันเปล่านะ เธอล้มเอง...
- นี่อย่าเริ่มนะ - อะไรล่ะ / เอาล่ะหยุดได้แล้ว
นี่ หยุดได้แล้ว พอแล้ว
- เลิกทะเลาะกันซะทีสิ - อย่ามายุ่งน่า
พอได้แล้วแม่สาวน้อย
- ถอยไปนะแอนนา... - หาเรื่องใช่มั้ย
นี่หยุดเดี๋ยวนี้นะ
ฉันบอกว่าหยุดก็หยุดสิ ไปได้แล้ว
บอกแล้วไงอย่าคิดว่าตัวใหญ่ แล้วจะสู้ได้ทุกคนนะ
เจ็บมาแบบนี้ หวังว่าคงจะเป็นบทเรียนที่ดีนะ
เอาล่ะ... ทีนี้ก็ทนเจ็บหน่อยนะ
หมอหมายความว่ายังไง
ดีขึ้นเยอะเลยหมอ
เป็นยังไง... ฝีมือฉันยังเจ๋งอยู่ใช่มั้ย
ใช่ เจ๋งสมราคาคุย เอาล่ะขอบใจมากนะหมอ
คนหนุ่มเลือดร้อน ก็ชอบหาเรื่องเข้าตัว
รอให้เธอแก่เท่าฉัน เธอก็จะรู้เองว่าเป็นยังไง
ใจเย็นลงหน่อยชีวิตจะสบายขึ้น
ค่ารักษาแขนเธอทั้งหมด ก็ 45 เหรียญนะ
ไอ้ตี๋นี่ลูกชายหมอเหรอ
เขาเป็นลูกศิษย์เอกของฉัน เคยชวนให้เขามาอยู่ด้วยกันซะที่นี่
- แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ยอมมาซะทีนึง - อ๋องั้นเหรอ
ฉันรู้ว่าไม่สามารถช่วยให้เขา... เปลี่ยนสัญชาติได้
ฉันก็เลยบอกให้เขาแอบเข้ามา แต่เขาก็ไม่กล้า แหมมันตาขาวจริงๆ
- ยานี่จะช่วยได้นะ - ผมฟังหมอไม่รู้เรื่อง
- กินหนึ่ง 1 วัน เข้าใจนะ วันเดียวนะ - โอเค
- นี่... ดีๆ - โอเค... เข้าใจ
งึมงัมๆ อะไรของมันวะ ไม่รู้เรื่องซักคำ
- ขอบใจ แล้วเจอกันใหม่นะหมอ - อย่ามาเลย ไอ้ตัวแสบ
แอนนา... การแข่งขันน่ะจะเริ่มเดือนหน้า
แต่เธอสร้างแต่ปัญหามากเกินไป
ไม่ยุติธรรมเลย หนูต้องมีงานทำนะ...
- คุณทำแบบนี้ไม่ได้ - ทำไมฉันจะทำไม่ได้
เธอทำลายโอกาสของตัวเธอเองนะ
ฟังนะ... ฉันจะหาภารโรงคนใหม่ เมื่อไหร่ก็ได้เมื่อฉันต้องการ
เสียใจด้วย เธอไปซะเถอะ
ปีที่แล้วเจ้าขอให้ฉันสอนวิชาให้เจ้า... แล้วเจ้าก็จู่ๆ หายไป
ตาแก่ ฉันมาเพื่อท้าแก
คนจีนเราไม่ท้าทายผู้ให้วิชาหรอกนะ
แต่ว่าที่นี่มันอเมริกาไม่ใช่เมืองจีน
อย่าเสียเวลาพูดเลยน่า
- หยุด บ้าจริง - ไม่หยุดโว้ย
จะมาท้าสู้ ทำไมถึงต้องพังร้านกันด้วยวะ
หยุดนะ
ก็ได้ นี่ไง...
ฉันเดินสายปราบเซียนมาเยอะแล้ว
เสร็จจากแกฉันก็ต้องไปเมืองจีน
แล้วก็ไปจัดการกับพวกที่เหลืออีก อีกหลายที่
ออกมาแล้ว จับไว้ จับไว้...
เฮ้ย มาช่วยฉันก่อน แก้วแทงฉัน
- เร็วเข้า... เร็ว... ขึ้นเลย - เฮ้ย
โอ้พระเจ้าช่วย ทางตัน
มันหนีไปได้ครับ
รีบไปไม่ต้องห่วงฉัน พวกมันกำลังตามมา ไปเร็ว
โธ่เว้ย ปัญหาฉันเองก็เยอะอยู่แล้ว
เฮ้... นี่... ฉันจะพาไปหาหมอเอง เข้าใจมั้ย
หมอน่ะ... รู้จักหมอมั้ย
ไม่ๆ... ไม่ต้องพาไปหาหมอ... ฉันนี่แหละหมอล่ะ
ถึงจุดจอดในเมืองแล้วครับ
เฮ้ย ดูป้านั่นสิ ดูป้าคนนั้นสิ
แกไม่รู้รึไง ว่าห้ามปล้นคนแก่ มันเป็นกฎ
เฮ้ย...
แล้วดูไอ้หน้าตี๋คนนั้นสิ ท่าจะพกเงินมาเพียบเลยว่ะ
งั้นไปเลย
- อะไรน่ะ อ้าว เป็นลมเหรอ - บ้าเอ๊ย... รีบเผ่นเถอะ
- น้องชาย เจ็บตรงไหนรึเปล่า - ไม่ๆ ๆ ไม่เจ็บ
เฮ้ย นั่นของฉันนะ จะเอาไปไหนเอาคืนมานะ เฮ้ย
นี่พ่อหนุ่ม พวกนั้นขโมยกระเป๋าเธอไปแล้วล่ะจ้ะ
นี่คุณผู้หญิงครับเกิดอะไรขึ้นครับ
- พวกนั้นขโมยกระเป๋าเขาไปน่ะสิ - เธอพูดอะไรครับเนี่ย
เธอบอกว่าคนพวกนั้น ขโมยกระเป๋าคุณไป
ปัดโธ่เอ๊ยไม่ต้องบอกก็เห็นอยู่แล้ว
สุดยอด สุดยอด...
- นี่แก แกคิดว่ามันตามเรามามั้ย - เฮ้ยไม่ต้องไปสนหรอกน่า
เปิดดูดีกว่าว่ามีอะไรบ้างในนั้นน่ะ
- ก็สงสัย - อยากดู อยากรู้ อยากเห็น
เปิดดูเร็ว
- ไปเร็ว ไปเร็ว... - เฮ้ยไอ้ตี๋วิ่งหน้าตั้งมาแล้ว
- มันตามมา - ก็ไปสิ
เฮ้ยเดี๋ยวหยุด จอดนะ
เร็วๆ สิโว้ย เร็วๆ
- ไปเลย ไปเลย... ชนที่กั้นไปเลย - เร็ว
- ขับเร็วๆ - ลุยไปเลย
ไปเลย ไปเลย ชนไปเลย
ไปเร็ว เร็วๆ ๆ ๆ ๆ...
- ไปเร็วๆ - เร็วสิ เร็วๆ... เร็วสิ
- เฮ้ยมาเล่นกายกรรมอะไรแถวนี้วะ - อ้อเขาซ้อมยิมนาสติก
เร็วๆ ๆ...
- เข้าไปเลย เข้าไปเลย - เร็วๆ ๆ...
- เร็วสิ - เร็วๆ ๆ...
- เร็วๆ ๆ / มันยังตามมาอีก - ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อนเลย
- อยู่ทำไมล่ะ เผ่นสิเร็ว - รอฉันด้วย รอฉันด้วย
- ขโมยกระเป๋าฉันเหรอ - ไม่ๆ ๆ คุณอึดที่สุดเท่าที่เคยเจอ
ช่วยสอนวิชาให้เราด้วยนะครับ
- อ้อ สำนักผิดแล้วใช่มั้ย - ครับๆ...
- ทีหลังอย่าทำอย่างนี้อีกนะ - ครับๆ ๆ
ครั้งนี้ฉันอโหสิจะปล่อยพวกนายไป
- ครับ - ไปซะ
อะไรอีกล่ะ
ถ้ารู้ว่าผิดแล้วก็อย่าทำอีกนะ
พวกนายทำให้ฉันต้องวิ่งจนเหนื่อย... ทำให้ฉันเสียเวลาด้วย
อาจารย์
นี่พวกนายทำบ้าอะไรกันเนี่ย
บอกว่าไปได้แล้วไงล่ะ ลุกขึ้น
อาจารย์... สอนเราหน่อยนะครับ
เดี๋ยวปัด...
อาจารย์ครับ
- หวัดดี... คนจีนรึเปล่า - อ๋อคนจีน จีนแท้ๆ เลย
ดีจังเลยนะที่เจอคนจีนด้วยกันน่ะ
พอมาถึงปุ๊บ ก็โดนปล้นเลย พวกหัวขโมยตลกดีนะ
ปล้นของผมแล้ว อยู่ดีๆ มันก็เอามาคืนเฉยเลย
ไม่เห็นตลกตรงไหนเลย จะไปไหนก็ว่ามา...
เสียเวลาทำมาหากินหมดแล้วเนี่ย
- ห๊า... ว่าไงนะ - จะไปไหนก็บอกมาสิ...
- ที่อยู่น่ะมีรึเปล่า - ห๊า
ผมจะไปที่เนี่ย
อ๋อ นี่ไม่ไกลเท่าไหร่หรอก เดี๋ยวจะพาไป 10 นาทีก็ถึงแล้ว
นายโชคดีที่เจอฉัน...
รู้มั้ยเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ฉันเหมือนนายไม่มีผิดเลย
พูดก็ไม่ได้... ไม่รู้จักใคร มันลำบากมากนะ
จะถามทางยังไม่กล้าถามเลย
พี่... มิเตอร์เสียรึเปล่า
มันขี้เกียจทำงาน ต้องคอยตบอยู่เรื่อย...
โดนซะบ้าง นี่เห็นมั้ยมันใช้ได้แล้ว ต้องตบ
ของอย่างนี้ต้องตบ
เฮ้ย ทำไมวิ่งฉิวเลย ตัวเลขมันเปลี่ยนเร็วจังลูกพี่
- เสียรึเปล่า - เสียเหรอ... เสียกะผีอะไรล่ะ
ถ้ามันเสียนะฉันคงจะตกงาน ถูกส่งกลับบ้านไปนานแล้วล่ะไอ้น้อง
ซวยแล้วสิ มีเงินแค่นี้จะพอมั้ยเนี่ย จะพอจ่ายเหรอ
เฮ้ย...
เห็นมั้ย แป๊บเดียวก็ถึงแล้ว
อะไรกันเนี่ย ทำไมค่ารถแพงอย่างเนี้ย
ผมจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายล่ะ
โธ่ไอ้มิเตอร์บ้า รถจอดแล้วไม่ยอมหยุด
- ตบซะ อ้าว... พอดี - โอ้โห ดูสิยิ่งตบก็ยิ่งขึ้นน่ะ
ไม่เอาแล้ว นี่จะปล้นกันรึไงเนี่ย
- มันดื้อ... มิเตอร์ดื้อ เดี๋ยวไอ้น้อง - ลงดีกว่า
ค่าแท็กซี่ของลูกพี่น่ะ
แพงกว่าค่าตั๋วเครื่องบิน ที่ผมนั่งมาซะอีกนะ
เฮ้ยไม่ต้องโวยวาย
ไอ้น้องคือว่าปกติ มันก็ไม่เพี้ยนขนาดนี้หรอก
เอาอย่างงี้นะถือว่าพี่ผิดเอง ไม่ต้องจ่ายพี่ก็แล้วกัน
เงินผมมีไม่พอหรอก ไว้ผมเจออาจารย์ก่อน
แล้วจะจ่ายที่เหลือให้นะ
เฮ้ย เก็บเงินไว้ซื้อไม้แคะหูเถอะ ไม่ต้องจ่าย
นี่ไม่เชื่อใจกันรึไง งั้นเอาอย่างงี้
ลูกพี่เอากระเป๋าผมไว้ เป็นหลักประกันก่อนแล้วกันนะ ดีมั้ย
- เฮ้ยๆ... อะไรวะเนี่ย - เอาไปเลย
เดี๋ยว ทำบ้าอะไรวะเนี่ย นี่ไอ้น้อง
แกบื้อหรือว่าฉันโง่วะเนี่ย บอกว่าไม่เอาตังค์ไม่เข้าใจรึยังไง
ยังจะให้อยู่ได้ ไม่เอาโว้ย ไป ทำไมโง่อย่างนี้วะ
แกน่ะสิโง่ ให้ของเป็นหลักประกันก็ไม่เอา
พูดดีๆ ก็ได้นี่หว่า ทำไมต้องด่ากันด้วยวะ
ไอ้บ้า
อาจารย์
เจ้าเจ็ท
ลุงตั๊ก... มีอะไรเหรอ
เป็นอะไรมั้ย
ฉันอยู่ไม่ได้ ฉันต้องไปแล้ว
เฮ้ยอย่าเพิ่งไปไหนสิ นั่งลงก่อนเถอะ
อยู่นิ่งๆ นั่งนิ่งๆ
ใจเย็นๆ
อ่ะ ดื่มนี่ก่อน อะไรเนี่ย
เงินนี่สำหรับทุกอย่าง ที่เธอช่วยฉันเอาไว้
โปรดรับไว้ด้วยเถอะ ไป เอาไป
ฉันไม่ต้องการหรอกนะ ลุงต่างหากที่ต้องใช้มันน่ะ
ฉันหางานได้ง่าย เพราะว่าฉันเป็นอเมริกัน
ลุงเก็บไว้เถอะ ฉันไม่ได้เดือดร้อนอะไร
แต่มันเป็นทางเดียว ที่ฉันจะตอบแทนเธอได้
ได้โปรดเก็บไว้เถอะน่า ฉันไม่ต้องการเงินของลุงจริงๆ นะ
ฉันช่วยเพราะอยากช่วย หยุดบังคับฉัน แล้วลุงก็ดื่มนี่ซะเร็วเข้า
เฮ้... อย่าดื้อสิวะ บอกให้รับก็รับไปสิ
ฉันไม่รับ
โธ่เอ๊ยทำไมดื้อดึงแบบนี้วะเนี่ย เบื่อจริง เจอแต่คนดื้อ
เฮ้ย ทำอะไรกันเนี่ย คิดจะขังฉันเหรอ
อยากเจอดีรึไง
- ได้ค่ะได้ๆ... ตกลงค่ะ - เฮ้คุณ... คุณผู้หญิง
- เฮ้ นี่ เรามีปัญหาแล้ว - ค่ะ
- เดี๋ยวฉันโทรไปใหม่นะคะ บายค่ะ - มีปัญหาแล้ว
- ไอ้หมอนี่โผล่มาจากข้างใน - อะไร
- คือ... - ขอโทษค่ะ...
- มีอะไรให้ช่วยคะ - ใครกันวะเนี่ย
จะไปรู้เหรอ อยู่ข้างในได้ยังไงก็ไม่รู้
ฝีมือคุณเหรอ รู้มั้ยว่าที่นี่ห้ามเข้า
- ห้ามทุกคนเข้าไป - โธ่เอ๊ย...
คุณ... คุณเข้าใจที่พูดมั้ย คุณพูดได้มั้ย
- ห้ามใครเข้าไปในนั้นเป็นอันขาด - เดี๋ยวสิ ขอผมพูดบ้าง
นี่เป็น... บ้านอาจารย์ผม แล้วผมก็เพิ่งมาจากฮ่องกง
ผมบินมา... ผมนั่งเครื่องบิน แล้วก็บินถลามาถึงที่นี่
- เหรอ - นั่งเครื่องบินมาตั้งนาน
ผมยังมึนๆ ๆ อยู่เลย
พอลงรถผมก็ถูกขโมยของอีก ผมต้องวิ่งจับโจร... ผมต้องวิ่งๆ ๆ ๆ ๆ...
จากนั้นก็จับโจรได้ พอจับโจรแล้ว... ก็ต้องนั่งแท็กซี่
เจ้าหมูตัวอ้วนขับ
- คนจีนน่ะ แล้วจากนั้นก็... - ทำงานต่อเถอะไป
มิเตอร์ขึ้น แล้วก็...
- ที่พูดเนี่ยเข้าใจมั้ย - ค่ะ...
- ค่ะ - บอกให้เขาหยุดก่อนได้มั้ย
- แล้วดาบเล่มนี้ล่ะ - อืมหืม
โธ่เอ๊ย... ปล่อยให้เราพูดตั้งนาน
ไม่รู้เรื่องสักกะคำเลย
คุณเป็นอะไรกับคุณตั๊กไม่ทราบ
ผมเป็นลูกศิษย์เขา...
เฮ้ย คุณพูดภาษาผมได้เหรอ
แล้วทำไมไม่บอกล่ะ คิดว่าเป็นญี่ปุ่นซะอีก
ตำรวจไม่อนุญาตให้ใคร เข้าไปในร้านรู้มั้ย
ก็ร้านเนี้ย เป็นร้านของอาจารย์ผม ทำไมจะเข้าไปไม่ได้
- เขามีเรื่องแล้วก็หายตัวไป - เขาหายตัวไปเหรอ
แน่ใจนะว่า... เรากำลังพูดถึงคนๆ เดียวกันอยู่
ใช่ตั๊กนี้รึเปล่า
คนไหนล่ะคุณตั๊ก มีตั้งหลายคนน่ะ
- ก็คนที่ยืนหัวแถวนี่ไง / อะไรล่ะ - นี่คุณผู้หญิงครับ ขอพักหน่อยครับ
- เขาเป็นอาจารย์ของผม... - ปิดให้เสร็จ โอเค
จดหมายเขาน่ะ ไม่ได้บอกที่อยู่อื่นเอาไว้ด้วย
จดหมายเหรอ ธนาคารเราก็เหมือนกัน
คุณตั๊กน่ะกู้เงินกับเรา เพื่อเปิดร้านนี้
แต่เขาก็หายตัวไป 2 อาทิตย์แล้ว ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี
อ๋อ... ถึงเขาจะหายตัวไป แต่ทำไมต้องปิดร้านด้วย
ก็เขาไม่ได้จ่ายค่าเช่าร้านนี่
ถึงกับต้องปิดร้านกันเลยเหรอ
แค่ค้างค่าเช่า... เรื่องเล็กน้อยจะตายไป
คนจีนเหมือนกัน ช่วยกันหน่อยไม่ได้เหรอ
ฉันช่วยมาหลายครั้งแล้ว ฉันเป็นผู้จัดการฝ่ายสินเชื่อ...
เป็นคนค้ำประกันให้เขาด้วย...
- ถ้ามีอะไรฉันก็ต้องรับผิดชอบ - อย่าห่วงเลยน่า ผมจะตามหาเขาเอง
ดีแล้ว ถ้าได้เรื่องยังไง ก็โทรบอกฉันด้วยตกลงมั้ย
นามบัตรภาษาจีนมีมั้ย
ขอโทษนะ
ซ่อมประตูให้ด้วยนะ
นี่จะเอาดาบไปไหนหา... คุณเอาไปไม่ได้นะ
ถ้างั้น... ถือว่าผมฝากคุณไว้ก็แล้วกัน
เฮ้ หมอนั่นคิดว่า... ตัวเองเป็นบรูซ ลีรึไง
เฮ้ย นั่นอาจารย์นี่ หยุดรถเร็ว
- เออ ใช่ๆ ๆ ใช่จริงด้วย - จอดๆ ๆ...
เฮ้ย อาจารย์ เราตามหาท่านอยู่นะเนี่ย
- อาจารย์ ไปเถอะอาจารย์ไปกับเรา... - อาจารย์ๆ ๆ / อาจารย์ครับ
- เราดูแลท่านเอง ไปเถอะครับ - มาเร็วๆ / ไปๆ ๆ ไปด้วยกันครับ
เราเป็นชาวลาติน เราจึงอยากจะพูด เราเป็นแก๊งค์สุดโหด เท่าที่มีในวันนี้...
- นี่ พวกนายพาฉันมานี่ทำไม - เดี๋ยวก็รู้
ที่นี่มันเงียบ อย่างกับสุสานคนตายแน่ะ
- นี่ที่แดนสวรรค์ บ้านไงอาจารย์ บ้าน - เราทำอาหารกันที่นี่อาจารย์
นอนที่นี่ด้วยนะอาจารย์นะ
หยุดเรียกฉันว่าอาจารย์ได้แล้ว ไม่งั้นปากบวมแน่
ไม่มีอาจารย์... ไม่มีกังฟู ไม่มีกังฟู
อาจารย์ไม่ชอบฟูๆ ไอ้ที่เราซื้อมาทิ้งไปสิ
เฮ้ย นั่นพวกฮ๊อคนี่ พวกฮ๊อค บ้าแล้ว
- หนีดีกว่า หนีๆ ๆ เร็ว - ไปดีกว่าเร็ว เผ่นเถอะ
- อะไรกัน / ไปทางไหนดี - ซวยแล้ว ไปทางไหนดี หนีๆ ๆ...
ลุยมันเลย
ล้ำเส้นมาได้ยังไงวะ ไอ้ลูกหมา
ถ้าแกผ่านมาแถวนี้ต้องจ่ายโว้ย
ได้โปรดเถอะ เราจ่ายให้นายไปแล้วนี่นา
- เราจ่ายไปแล้ว - ใช่ พวกเวียดนามมาแย่งลูกค้า
บนถนนพีเพิลไปจากเราหมดเลย
แม้แต่ร้านจีนก็ไม่รับเรา เป็นเด็กล้างจานคิดดูสิ
- ใช่ - ให้โอกาสเราบ้างเถอะ
- ไม่มีที่ไหนต้อนรับพวกเราเลย - นายทำฉันปวดใจจริงๆ โว้ย
- สงสารเราเถอะ - เพราะฉันอยู่ก็อยู่แถวนี้เหมือนกัน
ถ้าแกผ่านมาแถวนี้ แกก็ต้องจ่ายค่าหัวคิวโว้ย
- ไม่ๆ ๆ - จ่ายมา จ่ายมา...
- จูบหัวแม่เท้าของฉันเดี๋ยวนี้ - อย่าๆ
แล้วก็ไสหัว กลับไปเม็กซิโกซะเข้าใจมั้ย
- ใช่ๆ ลูกพี่ ใช่ - อย่าๆ / เฮ้ยเดี๋ยว
ฉันไม่รู้ว่านายคิดอะไรนะ
แต่พวกนายรุมคน 3 คน ไม่เข้าท่าเลย
- ไสหัวไปซะ - ไอ้ตี๋นี่มันใครกันวะ
ลุยมันเลยพี่
- เผ่นเถอะพวกเรา ไปเร็วๆ - ฝากไว้ก่อนนะ
อาจารย์สอนกังฟูให้เราหน่อยเถอะ เราจะได้กลับไปถิ่นของเราได้
ทำตัวไม่ดีชีวิตก็มีแต่ปัญหา... ฉันไม่สอนวิชาให้หรอก
โธ่...
นี่ แล้วข้าวของๆ พวกเขาล่ะ ไหม้หมดแล้วจะไปอยู่ที่ไหน
โธ่เอ๊ย... อ่านไม่ออกสักตัวเลย
บ้า
จอดๆ ๆ ๆ ที่นี่แหละ
เอาล่ะ อ้อมไปเข้าด้านหลังกันดีกว่า ตามมา
- ให้ตายเถอะ ทางนี้เข้าได้ที่ไหนล่ะ - ชู่ว์... อย่าเสียงดังสิ
อาจารย์บอกให้รูดซิปกางเกง
- รูดซิปปาก ซิปปาก - อ๋อเหรอ
- อาจารย์มีแสงไฟ - อาจารย์กลับมาแล้ว อาจารย์ๆ
อาจารย์
หวัดดีค่ะ
โผล่มาจนได้ มีงานรอเธออยู่เป็นกอง ฉันต้องการแฟ้มของวิลเลี่ยมส์
พร้อมกับใบเสร็จบนโต๊ะฉัน ด่วนที่สุดเลยนะ
แต่ก่อนอื่นเข้าไปในห้องของฉันก่อน เร็วๆ เข้า เร็ว
เมย์ ทุกคนรู้ว่าเราควงกันอยู่
และเราต่างก็เป็นคนจีน
ฉันไม่อยากให้คนพวกนั้นคิดว่า... ฉันเอาอกเอาใจเธอเป็นพิเศษ
มันเหมือนกับว่ายน้ำในมหาสมุทร ที่เต็มไปด้วยฉลาม
ถ้าว่ายน้ำไม่แข็ง เธอก็ถูกมันกินรู้มั้ย
พอจะเข้าใจมั้ย
คุณฟาร์ฮาวเซ่นมาถึงแล้วค่ะคุณลี
ให้เข้ามาเลย
เมย์จ๋า... ออกไปก่อนนะ แล้วค่อยคุยกันนะจ๊ะ
เชิญครับ
- เฮ้ย ทำอะไรวะเนี่ย ทำอะไรวะ - อย่าเข้ามานะ
- เข้ามาทำไม - ออกไป ออกไป
- ทำอะไรอย่างนี้ห๊ะ - ออกไปเดี๋ยวนี้นะ
- สู้รึไง - สู้นะ / เดี๋ยว หยุดก่อน อะไรกันเนี่ย
บอกให้หยุดไง... หยุดสิ หยุด
อาจารย์ครับ พวกมันเข้ามาขโมยของครับ
ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้ ปล่อยสิ
- เฮ้... - พวกนาย 3 คนน่ะ
- เฮ้ เกิดอะไรขึ้น - ชอบสร้างปัญหาอยู่เรื่อย
พอกันที
นายอีกแล้วเหรอ บอกแล้วไงว่าเข้ามาไม่ได้
ทำไมจะเข้าไม่ได้ แน่จริงก็เรียกตำรวจสิ... ยายซื่อบื้อ
ไป ขึ้นรถไป
คุณบอกว่าเป็นร้านของอาจารย์คุณ
แต่เขาไม่อยู่ คุณก็เลยเข้าไปนอน
- ถูกมั้ย - ถูก
- นี่คุณเป็นโรคกระเพาะใช่มั้ย - โรคกระเพาะเหรอ
- เหนือท้องขึ้นมาคุณจะเจ็บใช่มั้ย - ใช่
เหมือนกระบังลม... ถูกกดไว้ ทำให้เจ็บมากเลย ใช่มั้ยล่ะ
ใช่เลย
งั้นแลบลิ้นออกมา
- แลบออกมายาวๆ สิ - โอ๊ย ท้องอืด
มองขึ้นไปข้างบน
หนังตาคุณมีคุณสีขาว
- คุณเป็นแผลในกระเพาะ - หา
- เดี๋ยวผมจะช่วยจี้จุดให้ - ช่วยได้เหรอ
รับรองดีขึ้นแน่เลย...
- ได้ - เอาล่ะยืนนิ่งๆ นะ
ทีนี้ก็สูดหายใจลึกๆ
ลึกๆ
- นี่คือปลายเส้นประสาท เจ็บมั้ย - ก็นิดหน่อย
บีบซ้าย 3 บีบขวาอีก 3
ใต้เข่าก็มีเส้นที่ถูกกดอยู่ด้วย คุณรู้สึกใช่มั้ย
บีบซ้าย 3... บีบขวา 3 เอาล่ะ ทีนี้ลองทำดู
- ได้ - ซ้าย 3 ที ขวา 3 ที
ทุกคนลองทำดูสิครับ รับรองดีขึ้นแน่
ทำต่อเนื่องกัน 36 ครั้งนะ
เอาล่ะทุกคน หมุนจากซ้ายมาทางขวา แบบนี้นะ
ตามเข็มนาฬิกา 36 ครั้ง
เอาล่ะปลดปล่อยมันออกมา
พอครบแล้วคุณก็ทำอีกด้านนึง
- ด้านนี้ก็ 36 ครั้งเหมือนกันนะ - ได้ๆ...
- เอาล่ะทำไป แล้วก็นับไปด้วยนะ - ดีๆ ๆ ดีมากเลยครับ
- มันดีขึ้นเยอะเลย - หมั่นทำไปเรื่อยๆ
- เดี๋ยวก็หายเองแหละ - เกือบหายแล้ว...
นี่ ผู้หญิงคนนั้นน่ะ เธอถอนฟ้องนายแล้วนะ
โชคดีนะ
คุณ คุณ เฮ้...
- นี่ๆ... เคยเห็นไอ้หมอนี่มั้ย - เห็นไม่เห็นก็บอกเขาไปสิ
อย่าเพิ่งไปสิ อธิบายกับเขาหน่อย
เราอยากให้เขาช่วยนะ
เราต้องการจับผู้ชายคนนี้ ในข้อหาก่อการวิวาท
เขาสร้างความเดือดร้อน แล้วก็ทำร้ายผู้คนไปทั่วเลย
เราอยากจะจับเขา ขณะก่อเหตุบอกเขา
นี่ คุณก็เข้าใจที่เขาพูดหมดแล้วนี่นา
ถ้าช่วยอะไรได้ก็น่าจะช่วยนะ ตำรวจจะได้ทำงานง่ายขึ้นไงล่ะ
- นี่... - ช่วยบอกเธอทีว่าผมไม่เคยเห็นเขา
ผมต้องไปตามหาอาจารย์ เธอเป็นคนเก่งนะ
- ให้เธอช่วยสิ... ผมไปล่ะ - นี่...
- เสียเวลาเป็นบ้าเลย - เดี๋ยวๆ ๆ...
- มารยาทคุณหายไปไหนหมดเนี่ย - อาจารย์ / อาจารย์...
- ฉันอุตส่าห์ช่วยคุณ... - ไปไกลๆ เลย
จะขอบคุณสักครั้งก็ไม่มี
ฉันมีหน้าที่ดูแลร้านนั้น ถ้าฉันไม่ทำฉันอาจจะตกงานก็ได้นะ
อ๋อ กลัวตกงาน ก็เลยแจ้งตำรวจมาจับผมเหรอ
- โทษทีฉันไม่ทันได้คิด - ไม่ต้องพูดแล้ว
ผมแค่อยากจะรู้ว่า... ตอนนี้อาจารย์อยู่ที่ไหน
จะได้ไปช่วยเขา
พวกคุณนี่จริงๆ เลย คิดแต่เรื่องต่อสู้กัน
ภาพพจน์คนจีนน่ะพังหมดแล้วรู้มั้ย
ใครสนเรื่องภาพพจน์ล่ะ
คุณก็คุณ ผมก็ผม ไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลย
อยู่ให้ห่างผมดีกว่า ทางใครทางมัน... ยายซื่อบื้อ
- ยัยเฟอะฟะ - ไปล่ะนะ
เฟอะฟะแต่น่าฟัด
- ดูกันรึเปล่า - ดูครับ
- งั้นกระจายแถวออกไป เร็วเข้า - ครับ
คนอย่างอาจารย์ตั๊กของเธอ มีเยอะแยะ
มาอยู่ที่นี่ได้ไม่นานก็เปิดสำนักสอน หวังจะหาเงินได้อย่างรวดเร็ว
แต่มันเป็นการลบหลู่ โลกของศิลปะการต่อสู้ชัดๆ
ทำไมถึงมองอาจารย์ผมแบบนั้นล่ะ
เพราะเขาไม่มีแบบแผน แล้วกังฟูของเขา
- มันไม่ใช่ของจริง... อาเฟย - ครับ
มายืนข้างเขา
- เจ้าพร้อมมั้ย - พร้อมครับ
เริ่มได้
ความคล่องแคล่ว กำปั้นมังกร
2-3 ท่าที่เจ้าเห็นเนี่ย คือพื้นฐานของการฝึกฝนกังฟู
ถ้าพื้นฐานดี ก็จะพัฒนาได้เร็วมาก
พ่อหนุ่ม ฉันจะแนะนำนาย จะเป็นกังฟูเธอต้องเริ่มต้นจากหนึ่ง
เว้นแต่ว่า... เธอจะไม่เห็นด้วย กับสิ่งที่ฉันสอนลูกศิษย์
งั้นก็แสดงให้เราดูหน่อยสิ
- แสดงกับเขาเนี่ยเหรอ - ใช่
- อาเฟย... เอาแค่เบาะๆ นะ - ครับ
- นี่... ที่เหลือไปฝึกต่อ ไป - ครับๆ ไปๆ ๆ ฝึกต่อ
จะให้ผมสู้กับเขาเนี่ยเหรอ พูดเล่นรึเปล่า
ของแบบนี้พูดเล่นกันได้รึไง
นี่ถ้านายกลัว... ก็กลับไปซะเถอะ
ทำไมถึงเป็นแบบนี้เนี่ย
ก็คุณบอกให้ผมสู้กับเขา
- แต่แกเตะใต้เข็มขัดนี่ - งั้นให้เตะตรงไหนล่ะ
เหนือเอวสิโว้ย
ได้ยินแล้วนะ เขาให้เตะเหนือเอว...
เฮ้ย เดี๋ยว หยุดก่อน หยุดก่อน...
- เขาจะสู้ยังไง บิดแขนเขาอย่างเนี้ย - บ้าเอ๊ย
- ขอโทษอาจารย์ - นี่แน่ะ
ไอ้ห่วยแตก... เลี้ยงไว้เปลืองข้าวสุก
- แต่ว่าอาจารย์...อาจารย์ - ไป ไม่ต้องพูด ไปเลย
- นี่... - นี่อะไร มีอะไร ไปซะ มองอะไร
- กลับไปฝึกต่อไปเร็ว ไป - ครับ
อาจารย์ครับ... เจอลุงตั๊กรึยัง
ยังไม่เจอเลย วีซ่าก็จะหมดแล้วด้วย
เฮ้ รอเดี๋ยว เฮ้ทางนี้
เฮ้ย นั่นมันเด็กจากค่ายมวยนี่ สงสัยจะมาตามหาเรื่อง
- รอฉันก่อน - มีปัญหาอะไรไม่ทราบน้องสาว
- เฮ้ยๆ ๆ ไม่เอาน่า... - ไม่เอาน่า ไปเถอะน่า ไปๆ
โอ้ว เจอคนดัง เจอคนดัง... จอห์นนี่นา
นี่ไง เหมือนในรูปเลย เฮ้จอห์นนี่
จะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้นวะ
จอห์นนี่จริงๆ ด้วย ขอลายเซ็นหน่อยนะ
เซ็นตรงนี้เลย นี่ล่ะแจ๋วไปเลย แจ่มแล้ว
ขอบใจจอห์นนี่ ขอบใจๆ
- ชอบๆ ๆ ขอบคุณ ขอบคุณ - เฮ้ย นี่ทำบ้าอะไรของแกวะ
ไปเถอะน่าเร็ว
ขอบคุณนะครับที่ให้ลายเซ็น ขอบคุณครับ
เฮ้ รอเดี๋ยว เฮ้โพชิลัม
เจ้าเสือ... มานี่สิ
- ใครอนุญาตให้กองถ่ายเข้ามาเนี่ย - ไม่รู้ครับ
- ไม่รู้เหรอ งั้นก็ไปถามพวกเขาสิ - ครับ
ผมอยากจะถามว่า...
เรามาที่นี่เพื่อท้าประลองกับพวกแก
- เจ้าเสือ เขาว่ายังไง - พวกมันบอกว่า มาท้าสู้
ท้าสู้เหรอ
ฉันจะมาถอนเคราแก...
พวกแกจะสู้ทีละคน หรือเข้ามาทีเดียวหมดเลยก็ได้
แกไม่ใช่คนจีนแต่หน้าเวียงจันทร์... แถมทะลึ่งไปเรียนกังฟูกับพวกมัน
- เจ้าเสือ... สั่งสอนมันหน่อย - ครับ
พอแล้ว... พอแล้ว... หยุดนะจอห์นนี่
บอกว่าหยุดไงจอห์นนี่ พอแล้วๆ
เราพัฒนาศิลปะการต่อสู้ ไปอีกระดับนึง
ถ้าใครอยากจะไปเรียนกับเรา
ติดต่อฝ่ายต้อนรับลูกค้า ของเราได้เลย
ลุงตั๊ก ลุงตั๊กเปิดหน่อย
อาจารย์
- ฉันไม่รู้จักแก - อาจารย์ เปิดประตูก่อนสิ อาจารย์
อาจารย์ๆ ๆ ๆ...
อาจารย์ อาจารย์ครับ
อาจารย์
อาจารย์ๆ เปิดหน่อยสิ อาจารย์
อาจารย์ เปิดประตูหน่อย
- อาจารย์ อาจารย์เปิดประตูสิ - ไปไกลๆ ฉัน
เปิดสิอาจารย์ อาจารย์เปิดประตู
- อาจารย์ เปิดประตูหน่อย เปิดสิ เปิด - เฮ้ย นี่ๆ ๆ จะบ้าเหรอ
- ประตูฉันพังคุณต้องจ่ายเงินนะ - นี่ฟังนะคนสวย
อาจารย์ของเรารู้หรอกนะว่าทำอะไรอยู่ จริงมั้ยอาจารย์
เรียกฉันอาจารย์อีกแล้วเหรอ บอกแล้วไงว่าไม่สอนน่ะ
อาจารย์ตัวจริงน่ะ อยู่ข้างในนั่น
- เข้าใจรึเปล่า - เข้าใจอะไร
- อาจารย์ของฉัน - เรียกอาจารย์อีกแล้ว... หุบปากนะ
แกน่ะหุบปาก
โพชิลัมน่ะเป็นขี้เถ้าไปแล้ว เหลืออยู่แค่ป้ายอันเดียว
ถ้าอาจารย์ไม่ยอมออกมาล่ะก็ ศิษย์จะเอาป้ายกลับฮ่องกงเดี๋ยวนี้เลย
- ไม่สนแล้ว - โพชิลัมนี่ชื่อสำนักเหรอ
ไม่ใช่ชื่ออาจารย์เหรอ
- ร้านถูกเผาเหรอ - เปล่า แค่เกือบน่ะ
- โธ่ ไอ้เด็กเวรเอ๊ย - เดี๋ยวสิ อย่าโกรธสิอาจารย์
จู่ๆ ก็หายตัวไป ธนาคาร... ก็ตามหาอาจารย์เท่าไหร่ก็ไม่เจอ
เขาก็เลยปิดร้าน เอาสมุนไพรไปหมดเลย
- พูดอย่างกับฉันสนไปซะ ไปๆ ๆ ๆ - เดี๋ยวสิ อาจารย์
- ไสหัวไป / ไปๆ ๆ เข้าไปเลย - นี่ หยุดนะ นี่ เดี๋ยว...
สมุนไพรนี่ อาจารย์... บาดเจ็บเหรอ
- อย่ามายุ่งเลยน่า - ขอโทษนะลุงตั๊ก
ฉันคิดว่าพวกเขาเป็นเพื่อนลุง
- ลากเธอออกไปมั้ยอาจารย์ - อย่าเรียกฉันว่าอาจารย์นะ
แกก็อย่าเรียกฉันแบบนั้นเหมือนกัน
- อาจารย์ - อาจารย์ครับ
- หุบปาก - แกก็หุบปากด้วย
ออกไปสิ พูดภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไง
- หยุดนะ หยุดนะ / ออกไป ออกไป - หยุดนะ จะทำร้ายอาจารย์เหรอ
- หยุดนะ ทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้ หยุด... - จะทำร้ายอาจารย์ฉันเหรอ
- บอกว่าให้หยุดไงล่ะ หยุดนะ - ออกไปสิโว้ย / เจ็บโว้ย
- หา... - หา ดาบนั่น
เฮ้... พวกเขากำลังไปลุย รีบไปคุ้มกันเลย เร็วเข้า
- เฮ้ย อย่าไป - จะไปไหน
อาจารย์ๆ
ยังนับถือฉันอยู่อีกเหรอ
ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว เจ้าจงไสหัวไปซะเถอะ
พวกเราทุกคนอยากมานะ แต่ก็ไม่มีวีซ่า
ศิษย์ใจร้อน ก็เลยมาในฐานะนักท่องเที่ยว
ศิษย์คิดถึงอาจารย์มากเลย
ฉันยอมสู้งานหนัก ยอมทำทุกอย่าง
ผ่านอุปสรรคมากมายก็เพื่อลูกศิษย์
ตั้งใจจะกรุยทางไว้เพื่อทุกคน
อาจารย์... ถ้าที่นี่ไม่ดีก็กลับไปอยู่บ้านเราสิ
อยู่ต่อไปก็เท่านั้นแหละ
ถ้าเลือกได้คงไม่มีใคร อยากจะแยกกันอยู่หรอก จริงมั้ย
ศิษย์รู้ว่าอาจารย์ เหนื่อยทำเพื่อทุกคนน่ะ
ดูพวกนั้นสิ เขาแย่กว่าพวกเราอีกนะ
ถ้าปอดแหก แล้วแกมาที่นี่ทำไม
แต่ถ้าอยู่แล้วมีปัญหา ทำไมไม่กลับไปบ้านล่ะ
กลับเหรอ... กลับไปไหนล่ะ
ฉันร่อนเร่มาตั้งแต่เด็กแล้ว
แกบอกฉันหน่อย ฉันจะไปอยู่ไหนได้ถ้ากลับไป
เมย์ อย่าเข้าใจผิดสิ
มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดหรอกนะ อย่าโกรธนะจ๊ะ
ไม่ต้องมาแก้ตัวเลย คุณมันทุเรศที่สุด
ใครๆ เขาก็รู้กำพืดคุณ
มีฉันคนเดียวที่ยังโง่อยู่ คนทุเรศ
- เมย์ - นี่เมย์
- แกเป็นใครวะเนี่ย - คุณพูดอะไร ผมฟังไม่รู้เรื่อง
- เขาด่าแม่คุณ - ด่าแม่เหรอ
- เจ็บนะโว้ย - อ้าว... พูดภาษาเดียวกันก็ได้นี่
- ใช่ๆ ๆ - คิดว่าเป็นต่างชาติซะอีก
- อ๋อเปล่า... - รู้มั้ย ถ้าผมบิดนิดเดียว
- แขนเขาหักแน่ๆ เลย - รออะไรอยู่ล่ะ
เอาเลยสิฉันไม่สนเขาแล้วล่ะ
นี่ ไอ้หน้าจืด เธอบอกว่าไม่สนนายแล้ว
นี่... มารับฉันไปกินข้าวใช่มั้ย
จะจ่ายค่าเช่าร้านอาจารย์น่ะ
นี่ฉันจะเลี้ยงข้าวเอง ค่าเช่าเอาไว้ก่อน
- แล้วไอ้หนวดเนี่ย - ก็หักแขนเขาเลยสิ
ได้ เธออนุญาตฉันแล้วนะ เห็นมั้ย
- อย่าทำเลย ผมอายเขาอย่าทำผมเลย - หักแล้ว
บ๊ายบาย
นี่ แฟนคุณน่ะ คุณไปหามาจากไหนเหรอ
หน้าตาขี้เหร่สุดๆ เลย
เขาไม่ใช่แฟนฉันอีกแล้ว
มีคนเดินตามเรามา ในกระเป๋าคุณมีอะไรรึเปล่า
อ๋อ ไม่มีของมีค่าหรอก
นั่น นั่นรถฉัน
- เฮ้พวก... ขโมยรถเหรอ - ไอ้นี่อีกแล้ว เผ่นกันเถอะ
รอฉันด้วย
พวกมันต้องการอะไรกันแน่เนี่ยหา
หลบเร็ว
มาทางนี้
- จะแต๊ะอั๋งฉันเหรอ - คุณน่าแต๊ะอั๋งตายล่ะ
รีบขึ้นรถเร็ว
ไอ้กุ้ย
แกตายแน่ไอ้ชาติชั่วเอ๊ย
หลบเร็ว
เฮ้ย แกเป็นศิษย์ของอาจารย์ตั๊ก ฉันอยากประลองกับแก
จะรับคำท้าฉันมั้ย
- อาเมย์ - รีบลงมาเร็วสิ เร็ว
ออกรถสิ รออะไรอยู่ล่ะ ไป
หลังคารถฉันพังหมดแล้ว
บ้าเอ๊ย
นี่แน่ะ
ชีวิตฉันน่ะ มักต้องเจอหรือไม่ก็ต้องทำ ในสิ่งที่ไม่อยากทำ
เฮ้ย... ถ้าเลือกได้ก็ดีสินะ เหมือนในเพลงไง
พวกเราผิวสีเหลือง ผมสีดำ
คล่องแคล่ว ดุจมังกร
แต่ว่ามังกรมักจะตายน้ำตื้น เพราะอย่างงี้คนจีนถึงย้ายถิ่นฐาน
แล้วก็หวังว่าสักวันนึงจะร่ำรวย เคยได้ยินมั้ยเพลงนี้มั้ย
- พูดจบแล้วเหรอ - ใช่
แต่งเองรึเปล่าเนี่ย บรรยากาศพาไปแหงเลย
โธ่เอ๊ย... เชยจังเลยที่ไม่เคยได้ยิน
- เชยเหรอ - ใช่
ถ้าฉันเชย คนทั้งโลกก็เชยแหลก รู้มั้ย
- ร้องเท้าฉันอยู่ไหน - ก็อยู่ในมือไง
ไม่ อีกข้างนึงน่ะ ช่วยฉันหาหน่อยสิ
- อ้อ ลอยน้ำไปแล้วมั้ง - อย่าพูดเล่นได้มั้ย... จริงเหรอ
- นี่ ช่างมันเถอะ - ได้ยังไงล่ะ
มีข้างเดียวก็ใส่ข้างเดียว ซะก็หมดเรื่องนี่นา
- ไปเถอะ - บ้าจริง
- เร็วสิ - คนอะไรไม่มีน้ำใจเลย
ช่วยหาหน่อยก็ไม่ได้
ห่วยแตก
ห๊า... กุญแจล่ะ กุญแจรถฉัน ฉันหาไม่เจอ เห็นบ้างมั้ย
- อยู่นี่ไง... เสียบคาพวงมาลัยไว้ - คุณไม่ได้ล็อครถเหรอ
ล็อคไม่เป็น
ซื่อบื้อเอ๊ย เปิดให้หน่อยสิ
- ทำไมไม่ล็อคประตูล่ะ - ก็คิดว่าประตูมันจะล็อคเองน่ะ
โธ่เอ๊ย ซื่อบื้อจังเลย
- ทำอะไร - ฝึกขับรถไงล่ะ
พอผมขับรถเป็นแล้ว จะได้ช่วยคุณขับไง
ก็ได้... งั้นมานั่งนี่
- ผมเหรอ - เถอะน่า
ไปเลย
- ไปเลย - ใช่
- โอ้ว... ได้ - เดี๋ยว ช้าๆ สิ
เอาล่ะถ้าต้องการถอยหลัง
คุณต้องใส่เกียร์ถอยหลังก่อน เข้าใจมั้ย
เอาเลยนะ
โธ่อย่าให้เร็วนักสิ ค่อยๆ เหยียบทีละนิดตกลงมั้ย
- อย่างงี้ใช่มั้ย - อย่าหมุนพวงมาลัยเร็วแบบนั้นสิ
- เร็วไปเหรอ... หรือว่าช้าเกินไป - ใจเย็นๆ ได้มั้ย
- อย่าเร็วนักได้มั้ย - เนี่ยเหรอเร็ว
- ดูถนนด้วย... ช้าๆ ไว้ ช้าไว้ - ได้
มองทางด้วย ดีแล้วดูรถหลังด้วย
- ไม่ต้องหันมองที่กระจก - เหรอ...
ไม่ต้องใกล้ขนาดนั้นก็ได้ มองข้างหน้า
- เปลี่ยนเลน - เลนไหนล่ะ
- ก็อีกเลนยังไงล่ะ - อ้อๆ เหรอ
- เปิดไฟเลี้ยวด้วย - ได้ๆ ๆ
- นี่... นี่มองไปข้างหน้า - อ๋อๆ
อย่าเกร็งได้มั้ย อย่านอนขับสิ
ถึงขนาดเหงื่อแตกเชียวเหรอเนี่ย
นี่ ดูทางด้วยสิ
- โอ้ไม่นะ - อะไรเหรอ
ตำรวจน่ะ... ซวยแล้ว
ใบขับขี่คุณก็ไม่มี บ้าจัง
- ฉันไม่น่าเลย - ให้จอดรถมั้ย
จะบ้าเหรอ อยู่กลางถนน จอดได้ยังไง เดี๋ยวก็ไปกันใหญ่หรอก
- ถ้าอย่างนั้นก็สลับที่กันเลยสิ - หา
- มา - นี่อย่าปล่อยพวงมาลัยสิ
อยู่นิ่งๆ นะ เดี๋ยวฉันข้ามไปเอง
จอดข้างทางด้วยครับ จอดข้างทางด้วย
- เฉยๆ ไว้นะ - จอดรถด้วยครับ
- เอายังไงดีล่ะ - จอดรถเถอะ
- หวัดดีค่ะคุณตำรวจ - มีปัญหาอะไรกันไม่ทราบ
- เปล่าค่ะ - แล้วคุณสองคน ทำอะไรกันไม่ทราบ
เอ่อเรา... เราเพิ่งแต่งงานกันค่ะ
- จริงค่ะ - จริงแน่นะ
จริงมั้ยคะที่รัก...
- แล้วใครเป็นคนขับครับ - ฉันเองค่ะ
- งั้นผมขอดูใบขับขี่คุณหน่อยนะครับ - ได้ค่ะ
- ทำอะไรน่ะ - ก็เช็ดลิปสติกไงล่ะ
- นี่ค่ะคุณตำรวจ - รอสักครู่นะครับ
คุณบอกเขาไปว่าไง
ก็บอกว่า... ฉันสอนคุณขับรถไง
แล้วทำไมต้องจูบผมด้วย
ก็... ไม่รู้สิ... ฉันแกล้งคุณมั้ง
ก็แบบว่าฉันจูบคุณ คุณจูบฉันเพราะเราเป็นเพื่อนกัน
คุณไม่เคยได้ยินเพลงนี้เหรอ
เป็นเพื่อนต้องจูบปากเหรอ
นี่แค่ตักเตือน
- ที่คุณขับรถยนต์ซ้อน 2 - อ๋อค่ะ
นี่คุณผู้หญิง ถ้าคุณอยากจะจูบ อยากจะจับ
ขอเชิญกลับไปทำที่บ้านนะครับ
- ปลอดภัยกว่า - โอเคค่ะคุณตำรวจ
- โชคดีครับ - ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ไม่เป็นไรครับ
- โดนข้อหาหนักมั้ย - ไม่หรอก
แค่นี้เรื่องเล็กน่า
นี่มันอะไรกันเนี่ย ฉันจะจัดยาไปให้ลุงตั๊ก
แต่พวกนาย ก็ยังตามมากวนฉันไม่เลิก
นี่ยัยตัวแสบ นี่บ้านอาจารย์ฉันนะ ถ้าหากว่าเธอจะมาที่นี่
เธอต้องเข้ามาด้วยความเคารพ รู้มั้ย
เฮ้ ทำไมไฟยังเปิดอยู่วะ
- เจ้าแก่นั่นคงอยู่ข้างใน - เฮ้ย แต่เราฆ่ามันแล้วนี่
ไปเถอะไปดูกันหน่อยเร็วเข้า... ไป
ไปๆ ๆ...
- เอาเลยสิเอาเลย - ซ่าส์นักเหรอ
- ไม่กล้ารึไง... เอาสิ มาเลย - คนสวย อยากมีเรื่องรึไง...
- ทำไมล่ะ - เฮ้ยใจเย็นๆ / เฮ้ย...
เอานังนี่ไปให้เจ้านายดีกว่า ว่าไงจ๊ะ
ถอยไป
- นายไหวมั้ย - สบายมาก ไม่ต้องห่วง
เหรอ สบายเหรอ
มานี่... ฉันจะให้แกเห็นของแท้
ถอยไป... รีบพาเธอออกไปเร็วเข้า
อย่านะ อย่านะโว้ย อย่านะ...
จะไปไหน
ไปๆ ๆ หนีไปเลย
- ฉันจะช่วย ทนเจ็บหน่อยนะ - ให้เรียกหมอมั้ย
ไม่ๆ ๆ... ฉันจะไปช่วยแอนนา
เธออยู่ข้างนอกนั่นคนเดียว
อยู่นั่นไง ถอยรถ
แอนนา... แอนนา
- นี่ฉันเอง - แอนนาเรามาช่วยแล้วนะ
ไม่มีประโยชน์แล้ว...
- ไม่เป็นไรน่า ไม่เป็นไร - ฉันฝึกกังฟูไม่ได้แล้ว
ทุกอย่างจะเรียบร้อยนะ
- อย่าห่วงเลย... ใจเย็นไว้ ใจเย็น - อย่ามายุ่งกับฉัน
- ใจเย็นๆ นะ - นี่บอกเธอว่าแค่กระดูกเคลื่อน
แต่ฉันตบกลับเข้าที่ให้แล้ว ไม่นานก็คงหายหรอก
แต่ว่าตอนเนี้ย...
- อย่าเพิ่งเคลื่อนไหวมากก็แล้วกัน - ลุงตั๊กบอกว่า...
- อาจารย์ไม่เป็นไรใช่มั้ย - ไม่หรอก / ลุงตั๊กบอกว่า...
- เธอจะไม่เป็นไร อย่ากังวลไปเลยนะ - เมย์ให้ผมจัดการเองเถอะ
แอนนา
ทนหน่อยนะ
- เฮ้ย... เป็นไอ้หื่นรึไง - หื่นอะไร
อ๋อ... เมย์บอกว่าในอเมริกาเนี่ย
การจูบหมายถึงความห่วงใย ที่เพื่อนมีต่อเพื่อนน่ะ
จะทำอะไรอาจารย์ จะสอนวิชาเราเหรอ
ต้องรู้จักอดทน... อดกลั้น นั่งลง
ผมขอโชว์นะอาจารย์
เก่งมั้ยอาจารย์ เก่งมั้ย
มาเลย มาเลย
โธ่เว้ย
- สุดยอดเลยอาจารย์ - เจ้าบื้อ
ทำได้ไงเนี่ย
แกตายแน่
หลบไป
เฮ้ย อ่ะ
ฆ่ามันให้ตาย
- ไม่เอาแล้วโว้ย ไปเร็ว - เผ่นเถอะ
ไอ้หัวเกรียน... อาจารย์ฉันมาแล้ว
อาจารย์ฉันเคยชนะอาจารย์แก ที่ขี้ขลาดนะ
ถ้าแกตาขาวเหมือนอาจารย์ของแก ก็ออกมาสู้กันข้างนอกนี่ได้เลย
สู้เขาอาจารย์
ไปจับพวกมันกันเถอะ
เรียกศูนย์ ตำรวจได้รับอันตราย
- รีบเผ่นเถอะ - พี่ ตำรวจมาพี่
- อย่าหนีนะ อย่าหนี อย่าหนี - จะไปไหน
- ยอมให้จับซะดีๆ - ไหนๆ ใครทำร้ายตำรวจ
นั่น คนนั้นแหละค่ะ
นี่ ร้องไห้ทำไม
เขาไม่มีบัตรน่ะ กลัวว่าจะถูกส่งกลับไปเม็กซิโกไง
อ๋อ... งั้นก็ให้เขารีบไปสิ
เรายังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น ต้องรอจนกว่าตำรวจจะอนุญาตก่อน
- เดี๋ยวก่อนนะ มี 5 คนไม่ใช่เหรอ - อีกคนยังไม่มาครับ
อีกคนยังมาไม่ถึงค่ะ
งั้นจะบอกอะไรให้ ฉันจะจับไอ้หัวสีทองนั่นเข้าคุก
ข้อหาขัดขวางการจับกุม ทำลายของสาธารณะ
ทำร้ายร่างกาย และอื่นๆ เช่นเตะดั้งฉันหัก
พวกเธอทำได้ดีมาก
อย่าห่วงเลย ถือว่าพวกเธอป้องกันตัวก็แล้วกัน
ที่ต้องทำต่อก็คือ
พวกเธอต้องขึ้นให้การในศาล... ตกลงมั้ย
- เขาจะปล่อยเราแล้วล่ะ - แล้วลูกศิษย์ผมอีกคนจะทำยังไง
- ไม่ต้องไปสนใจ / ผมนึกออกแล้ว - ฉันขอจับมือกับทุกคนหน่อย
- ขอบใจมาก - ยินดีด้วยครับ / ไปๆ ๆ ๆ
- ขอบคุณนะคะ - ไปๆ ๆ ไปไหนก็ไป
- ขอให้คุณหายเร็วๆ นะคะ - ขอบใจๆ
เจ้าลิง 3 ตัวเนี่ย จะหลบตลอดไปไม่ได้นะ
เออนี่... ร้านคุณจ้างพวกเขาก็ได้นี่นา
ทำไปปีสองปี พวกเขาก็ขอโอนสัญชาติได้แล้ว
- แต่ว่ามันจะดีเหรอ - ทำไมล่ะ
อาจารย์ผมเคยรับลูกศิษย์ เป็นอเมริกันเข้ามาแล้ว
ดูซิเขาเป็นยังไง
ถ้าอาจารย์รู้ ว่าผมสอนกังฟู เจ้าลิง 3 ตัวเนี่ย
อาจารย์เอาผมตายแน่
การหลบซ่อนน่ะ ไม่ต่างกับการหลบหนีหรอก
มันทำให้ชีวิตไร้ค่านะ
- ตกลงคุณจะอยู่ต่อใช่มั้ย - ใครว่าผมจะอยู่ล่ะ
แล้วผมก็ไม่หลบซ่อนด้วย ผมบอกอาจารย์ไปแล้ว
- อาจารย์ - อย่าเรียกฉันแบบนั้น...
อาจารย์ เดี๋ยวสิ
ถ้าแกอยากไปก็ไป แต่อย่าพูดว่า... ฉันบังคับให้แกอยู่เด็ดขาด
- อาจารย์ อย่าเข้าใจผิดสิ - แกอยากจะมีเรื่องกับใครก็เชิญ
เพราะฉันจะไม่รับผิดชอบ... อะไรกับแกทั้งนั้น
อาจารย์ครับ... บางครั้งศิษย์ก็ไม่รู้ว่าพูดอะไรออกไป
อย่าโกรธศิษย์เลยนะ
ศิษย์รู้ว่าอาจารย์กำลังเดือดร้อน ก็เลยอยากจะช่วยเท่านั้นเอง
โปรดอภัย ให้กับศิษย์ด้วยเถอะ
อย่ามาพูดดีนะ แกรับคนเม็กซิกันเป็นลูกศิษย์
แล้ววันนึงพวกมันก็จะเนรคุณแก แล้วก็พังป้ายสำนักเราอีก
- แกคอยดูก็แล้วกัน - อาจารย์
ไป... ไปเลย ฉันไม่อยากเห็นแกอีกแล้ว
จะไปไหนออสการ์
ฉันรอให้แก มาประกันตัวฉันออกจากคุก
- แกหายหัวไปไหน - ฉันเสียใจนะจอห์นนี่
แล้วนายออกมาได้ยังไง
ฉันก็ใช้บัตรเครดิต ประกันตัวเองออกมาสิ
แล้วดูแกสิ แกเป็นอะไรไป สั่นไปทั้งตัวเลยหา
เราเดือดร้อนแล้วจอห์นนี่ ฉันขายหุ้นไปหมดแล้ว
หนี้เราท่วมหัวเลย
แล้วฉันจะไปไหนได้ออสการ์ ใครๆ ก็รู้จักฉัน
นายทำฉันเดือดร้อน นายก็ต้องแก้ปัญหาเอง
- ไปเมืองจีนก็ได้ รับรองนายดังแน่ - ลงนรกไปเลยดีกว่ามั้ง
ขอบคุณมากนะ... สำหรับตั๋วเครื่องบินที่ซื้อให้ผม
ทำไมต้องรีบกลับไปด้วยล่ะ...
ฉันยังไม่ได้พาคุณไปเที่ยวเลย
ผมมาที่เนี่ย ก็เพราะอยากเจออาจารย์
แต่เขาไล่ผมกลับ ผมก็ไม่รู้จะอยู่ต่อไปทำไม
ไม่มีอะไรที่ดึงดูดใจคุณ ให้อยากอยู่บ้างเลยเหรอ
ไม่มีนะ
ซักเรื่องก็ไม่มีเหรอ
ไม่มี นี่... คุณคิดว่า... ผมควรจะมีเหรอ
ฉันยังพูดไม่ได้หรอก
ทำไมพูดไม่ได้ล่ะ รถจะออกอยู่แล้วพูดมาเถอะน่า
เอาอย่างงี้นะ ถ้าคุณอยากพูดเมื่อไหร่ล่ะก็
เขียนจดหมายไปบอกผมก็แล้วกัน
ถ้าอยากจะบอกอะไรก็บอก ไปในจดหมายนั่นแหละ ตกลงมั้ย
- เขียนระบายไปให้เต็มที่เลย - ก็ได้
เอาล่ะผมจะขึ้นรถแล้ว... ไปก่อนล่ะนะ เพื่อนกัน
นี่...
เป็นอะไรไป ยืนตาลอยเชียว
เอ่อ เปล่าๆ ๆ
แล้วก็อย่าลืมเขียนจดหมายล่ะ
- อาจารย์ อาจารย์ครับ อาจารย์ - อาจารย์... / เจ้าเจ็ท
- อาจารย์ครับ - ที่รักจ๋า
กลับกันเถอะว่ะ
- ฮัลโหล - นั่นแกใช่มั้ยตาแก่
เราจับตัวแอนนาไว้แล้ว ถ้าแกเห็นหน้าเธออีกล่ะก็
อะไรฟังไม่รู้เรื่องเว้ย
เฮ้ย แกมานี่สิ มาฟังสิมันพูดว่าอะไรเร็วๆ เข้า เร็ว
เฮ้ย พูดกับมันหน่อยสิ
- ฮัลโหล - เอามานี่เลย
- ฮัลโหล - แอนนาอยู่กับเรา
ถ้าอยากได้ตัวแอนนา รีบมาหาเรา เรารออยู่นะ
เฮ้ย ภาษาอะไรของมันวะเนี่ย
- ว่าไง - ฟังให้ดีนะตาแก่
- ถ้าอยากจะเห็นแอนนามีชีวิต - พูดอะไรวะ ฟังไม่รู้เรื่องอีกแล้ว
- แต่ฉันรู้เรื่องนี่ - หา ว่าไงนะ จะพูดอะไรก็พูดมาเร็ว
แกจะต้องไปเจอเราที่อาคารเอ็นอาร์บี ในอีกครึ่งชั่วโมง
ถ้าแกไม่ไปแอนนาตายแน่ๆ เข้าใจหรือไม่เข้าใจ
ถ้าไม่เข้าใจเราจะเล่าใหม่ ถ้าเข้าใจแล้วจะได้หยุดเล่า
- รีบจดที่อยู่เอาไว้นะ - พูดซะยาวแบบนี้ ใครจะจำได้วะ
ไปหาปากกา กับกระดาษมาจดซิโว้ย ไอ้โง่
ปากกาๆ ๆ ๆ เร็ว...
เร็วสิ เอาล่ะว่ามาเลย
1110 วิลเชียร์บูลลิวาร์ด
อาคารเอ็นอาร์บี ถูกมั้ย
1100 วิลเชียร์
เหตุผลอะไร ทำไมผมต้องอยู่ต่อด้วยเหรอ
ซื่อบื้อ อยากจะให้ฉันพูด แถมยังมาว่าฉันยืนตาลอยอีก
ตาบื้อเอ๊ย... นายนั่นแหละที่ตาไม่ดี แค่นี้ก็มองไม่ออก
อ้าวพาสปอร์ตล่ะ ลืมแน่ๆ เลย
รีบไปลงนรกซะเถอะ
ถอยไป
- แย่แล้วจะหยุดรถยังไงเนี่ย - หยุดรถก่อน เร็วๆ ๆ
มีใครขับรถเมล์เป็นบ้าง
มีใครขับเป็นมั้ย หา
ใครขับได้มาช่วยหน่อยสิ
มานี่
ช่วยด้วย
- ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมาก - ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ลงมาเร็ว ลงมา
- เจ็ท เป็นอะไรรึเปล่า - อาเมย์ มาทำอะไรที่นี่
- ขอบคุณมากนะคะ - อ๋อ ยินดีครับ
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
นี่... คุณ...
- ก็อย่าไปมองสิ - ทำไมหัวเขาหัวแบะแบบนั้นล่ะ
อย่าไปสนใจเลยน่า รีบพาผมกลับไปที่ร้าน
ผมลืมพาสปอร์ตเอาไว้ เร็วเข้า
- นี่... รีบไปเถอะน่า - มีจดหมายทิ้งเอาไว้ด้วย
จดหมายเหรอ... จดหมายอะไร
- ฉันอ่านไม่ออกหรอก - โธ่เอ๊ย ซื่อบื้อทั้งปี
ไหน ดูสิ
ทำไมมืดอย่างนี้เนี่ย
ถึงคุณเมย์... ถ้าเกิดเรื่องร้ายขึ้นกับผม
ช่วยจัดการให้ร้านโพชิลัมอยู่ภายใต้ การดูแลของเจ็ทศิษย์เอกของผมด้วย
จากชานฮุย ตั๊ก หา... เรื่องร้าย
- เรื่องร้าย - เรื่องร้าย
- ใช่แล้ว
แล้วมันเรื่องร้ายแบบไหนกัน เรื่องเล็กหรือว่าเรื่องใหญ่ล่ะ
เล็กหรือใหญ่มันต่างกันตรงไหนล่ะ มันก็เรื่องร้ายเหมือนกันนั่นแหละ
แล้วจะเริ่มตรงไหนดีล่ะ
อาคารเอ็นอาร์บี อาคารเอ็นอาร์บีเหรอ
- อะไร - นี่
- แล้วมันคืออะไร - มันเป็นชื่อตึก
- แล้วจะรออะไรอยู่ล่ะ รีบไปสิ - ใจเย็นสิ
เย็นได้ที่ไหนล่ะ รีบไปเถอะน่า เร็วเข้า
อย่าดึงได้มั้ย บ้าจริงเลย
นี่ อย่าโวยวายนักเลย ผมจะรีบไปช่วยอาจารย์นะ
ลุงตั๊กอย่าเพิ่งผลีผลามนะครับ
มันขนคนมาทั้งเมือง เลยรึยังไงวะเนี่ย
- เฮ้ย พวกแกรออยู่นี่ - ลุงตั๊ก ระวังด้วยนะลุงตั๊ก
ใครก็ตาม ที่สามารถทำให้ไอ้แก่นี่ มาสยบแทบเท้าฉันได้
จะได้รับการยกย่อง ให้เป็นหนึ่งในสำนักของเรา
- 4 - เข้าชุดละ 4
เฮ้ไอ้หัวทอง... เนี่ยเหรอศิษย์กังฟูของแก
- ใช่ - ห่วยแตกชะมัดยาดเลย
- 10 - เข้าทีละ 10
- เพิ่มอีก - เพิ่มอีก 10
- ช่วยลุงตั๊กดีกว่าเร็ว - ไปเลยไป
แกหายหัวไปไหนมา ถ้าคราวหน้าหายไปอีก
- ฉันจะเหยียบแกให้จมดินเลย - โธ่เสียเวลาฉิบเป๋ง / ใจเย็นสิใจเย็น
- ฉันไปหาไอ้นี่มาเนี่ย - โอ้แจ่มเลย
ไปเลย ลุยเลย ลุยเลย...
ฆ่ามัน
ลุงตั๊ก
ลุงตั๊ก...
ลุงตั๊ก... ลุงตั๊ก
อาจารย์... อาจารย์
ทำไมยังไม่ไปอีก
ศิษย์เจอจดหมาย ก็เลยรู้ว่ามีเรื่องร้ายเกิดขึ้น
- นั่นมันคือพินัยกรรม - หาพินัยกรรมเหรอ
- แล้วอาจารย์จะรีบตายไปไหนล่ะ - โธ่ ไอ้ปากไม่สร้างสรรค์
- อาจารย์ - อาจารย์
- นี่เจ้าเจ็ท... - ครับ
อย่าประมาทเจ้าหัวทอง
- ฝีมือมันร้ายกาจมาก - ครับอาจารย์
ลุยมันเลย
เฮ้ย ไม่ต้องประคอง
- อาจารย์พักก่อนเถอะ - พักทำไม
มองอะไรวะ เดี๋ยวโดนหรอก
ขอต้อนรับ... สู่เกมส์มรณะ
ไอ้หมอฝีมือมันดีมากจริงๆ
ศิษย์จะลองกับมันซักตั้งนึง แล้วให้เจ้าลิง 3 ตัวไปช่วยแอนนามา
ระวังตัวด้วยนะ พิษสงมันรอบตัวเลยทีเดียว
- ไปช่วยเธอ - แอนนา / แอนนา
ปล่อยเชือกเลย
ช่วยด้วย
- ช่วยด้วย - ลุงตั๊ก
- เฮ้ย ดึงไว้ ดึงไว้... อย่าปล่อยนะ - จับไว้แล้ว จับไว้แล้ว...
ไอ้บ้าเอ๊ย
ช่วยด้วย...
- ช่วยด้วย - อาจารย์ ไหวมั้ย
สบายมาก
เข้ามาเลย
- ไม่เป็นไรนะ - เรื่องเล็กน่า
ฝีมือไม่เลวนี่
ขอบใจที่ชม
แกหนีไม่พ้นหรอก
ขี้สำออยจังนะ
บ้าจริง
แก๊สนี่
- ฉันน่าจะฆ่าแกซะ - จะรออะไรอยู่เล่า
ฆ่าฉันเลยสิไอ้หน้าตี๋ ฆ่าเลยสิวะ
ก็ได้ ตายอยู่ในนี้เถอะ
ไอ้บ้าเอ๊ย
เจ็ท รีบปีนขึ้นมาเร็ว
- จับตัวไปให้หมด - ครับ เอาล่ะทุกคนอย่าขยับ
วางมือไว้บนหัว แล้วอยู่นิ่งไว้
ถอยออกไป นี่เป็นงานของตำรวจ โปรดอยู่ในความสงบ
- อาจารย์ อาจารย์... - อาจารย์... / เจ้าเจ็ท
อาจารย์ อาจารย์ ได้ตัวแล้ว
- อาจารย์ อาจารย์ไม่เป็นไรนะ - เป็นไรหรอก
เจ้าทำได้ดีมากเลยเจ็ท ยอดจริงๆ
- คิดถึงพวกคุณแย่เลย - ฉันต้องคิดถึงเธอมากเลย
- จริงเหรอ - แหงอยู่แล้ว
- หอมหน่อยสิ - ฉันบ้างสิ / บ้างสิ บ้าง
ขอผมบ้าง ขอผมบ้าง...
นี่ลุงตั๊กคะ ลาก่อนนะ โอเค
- มันงงน่ะ - เจ็ท
อ่ะเอาหมวกฉันไป... เป็นที่ระลึกนะ
- ขอบใจ - บ๊ายบาย
- บาย - บ๊ายบาย โชคดีนะ
- ไปนะทุกคน ไปนะพ่อตัวแสบ - บาย
- บ๊ายบาย / บ๊ายบายจ้ะ... - บ๊ายบายแม่ทอมบอย
ไม่ได้ ไม่ได้ พูดอย่างนี้ไม่ได้ บ๊ายบายทอมบอยไม่ได้
เจ็ทเอ๊ย... นี่ ได้ยินว่าแคนนาดามันก็น่าเที่ยวนะ
แต่ศิษย์ยังเที่ยวอเมริกาไม่ครบเลย
ก็จริง... งั้นก็เที่ยวซะให้จุใจสิ คนเราต้องใช้ชีวิตให้คุ้มค่า
ยิ่งคนจีนอย่างเรา ต้องถึงไหนถึงกันอยู่แล้ว
แน่นอนอยู่แล้ว อาจารย์
เอ่อนี่เจ็ท อาจารย์น่ะเห็นแกมาตั้งแต่เด็ก
ก็เลยมองแกเป็นเด็กเสมอ ซึ่งมันก็ไม่ถูกต้องนัก
- อย่าถือสาอาจารย์นะ - โธ่... ไม่ถืออยู่แล้วน่าอาจารย์
- อะไร - ป้ายราคายังไม่ได้เอาออกเลย
เฮ้ยๆ อย่ายุ่งน่าโธ่เอ๊ย
ฉันอุตส่าห์มาถอยเพื่อการนี้เลยนะ ที่อเมริกาเนี่ย
ตราบใดที่แกไม่เอาป้ายออก แกก็เอาไปคืนเขาได้รู้มั้ยเล่า
จำไว้นะ... ต้องใช้สมองหน่อย เวลาใช้เงินน่ะ ไปเถอะ
- ไปก่อนนะทุกคน... บ๊ายบาย... - ลาก่อนอาจารย์... ลาก่อน...
เฮ้ยๆ ๆ ไปขึ้นรถ ไปขึ้นรถ ไปๆ ๆ ขึ้นรถได้แล้ว ไปๆ ๆ...
- บ๊ายบาย บ๊ายบาย - บ๊ายบายครับอาจารย์ครับ
เฮ้ยเดี๋ยว ของแกก็มีป้ายราคานี่หว่า
อ๋อ เวลาสินค้ามีปัญหา จะได้เอาไปคืนได้ไง
ขี้ตืดพอกันเลยเดินทางปลอดภัยนะ
- ระวังตัวด้วยนะ - ลาก่อนนะทุกคน
- แล้วอย่ามีเรื่องราวกับใครอีกล่ะ - ลาก่อนนะทุกคน / ลาก่อน
- ฝากลาเมย์ด้วยล่ะ - ครับ ได้ครับ
แย่หน่อยที่มาส่งไม่ได้ เพราะติดประชุม
แต่บอกให้แกส่งโปสการ์ดมาให้ด้วย
- งั้นผมไปล่ะ บ๊ายบาย - โชคดีนะครับอาจารย์ / บ๊ายบาย
- โชคดีนะอาจารย์ - โชคดีนะครับ
- โชคดีนะครับ อาจารย์ - ลาก่อนครับ
ไงพ่อตัวแสบ โกหกอาจารย์ว่าจะไปแอลเอเหรอ
- นี่... มาได้ยังไง - ทำไม
ก็คุณบอกเหตุผลที่จะอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้ ฉันก็เลยตัดสินใจไปกับคุณยังไง...
- เข้าใจมั้ย - นี่พูดจริงเหรอ
จริงสิ
แล้วคุณจะพักที่ไหน
- ก็บ้านคุณไง - บ้านผมเนี่ยนะ
- คุณแต่งงานแล้วเหรอ - ยัง
แต่ต้องขอเช็คพาสปอร์ตก่อน
อยู่ไหนๆ ลืมรึเปล่า อยู่ไหนๆ... เอามารึเปล่า
หา... สงสัยลืมอีกแล้ว
แน่ใจนะ... ดูใหม่อีกทีสิ
อยู่ไหนล่ะ อยู่ไหนนะ
- มานี่ ช่วยหา - เฮ้ย นั่นกางเกงในผม
- โธ่เอ๊ย... อยู่ไหนนะ - นี่... อะไรน่ะ
อาจารย์
พาสปอร์ตแกอยู่กับฉัน ฉันขอวีซ่าของแคนนาดาให้แกแล้ว
- แล้วเจอกัน - นี่ร้องไห้หรือหัวเราะกันแน่ห๊ะ หา
ไม่มีพาสปอร์ต... ผมก็ไปไหนไม่ได้
คุณจะไปฮ่องกงก็เชิญเถอะ บ๊ายบายนะจ๊ะ
- เฮ้ย - งานเนี้ย คุณได้ฉายเดี่ยวแน่เลย
งั้นก็กินเข้าไปเลย
[THAI]